Persoonlijk

De adelaar

In een surrealistische tijd
Laat ik me
Niet langer meevoeren
In een kluwen van veinzerij

Sla ik mijn vleugels uit
In bestendige, aflatende wind
In al mijn schoonheid
Stuurloos maar vredig

Krachtig en in vrijheid
Boven woeste wolken
Drijft de thermiek me voort
Niemand in mijn buurt
Om te wijzen
Op een verkeerde afslag
Een verkeerde weg

De angst en de woede
Op onze chaotische aarde
Laat ik hier voor wat het is
Onafhankelijk als ik ben
Wacht ik op de nieuwe tijd
Die nu al zichtbaar is
Vertrouwen en geloof
Zijn voor altijd vast verankerd
In mijn machtige adelaarshart …

Hartegroet,
Irene ♡

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s